6 weken kamperen voor kavel BSH

Als je een van de laatste kavels wilt bemachtigen aan de Klaprozenweg of Monnikskapstraat, moet je daar veel voor over hebben. Is dat terecht?

Er zijn in totaal 17 kavels te vergeven, en de rij vormt zich al sinds woensdag 26 augustus. De zelfbouwmarkt is op 10 oktober. De populariteit van de kavels is enorm gegroeid. Ik hoor van veel mensen dat ze ook geinspireerd zijn door onze, eigen Bosrankstraat: het eerste straatje zelfbouwkavels in BSH, uitgegeven in 2011, een tijd dat Buiksloterham er nog helemaal als een bedrijventerrein uitzag. Het bestemmingsplan werd aangepast met meer ruimte voor wonen, maar door de crisis waren er nog weinig concrete plannen. Als pioniers werd ons verteld dat dit zich in de aankomende jaren organisch en ‘van onderaf’ moest ontwikkelen. Klinkt hip, maar betekent eigenlijk: we weten nog niet precies hoe het gaat lopen, we laten het afhangen van de markt.

 

Mijn buren en ik hebben binnen dit kader de stap durven zetten en zagen een kans in dit rauwe gebied. De grondwaarde was in 2011 veel lager en je hoefde niet te kamperen voor een plek. Hoeveel anders is dat nu. Sommigen verwijten de gemeente Amsterdam dat ze dit laten gebeuren. Ik hink zelf  op 2 gedachten: ja, je kon als gemeente wel verwachten dat dit zou gaan gebeuren. Het handhaven van de procedure: ‘toewijzen op volgorde van binnenkomst’ is een bewuste keuze, het (laten) ontstaan van een wachtrij daarmee ook, en de gratis publiciteit voor zelf bouwen is voorzien en mooi meegenomen. Daar profiteren ze van en dat schept ook verplichtingen, bijvoorbeeld met betrekking tot de faciliteiten op locatie. Dat de gemeente nu Dixie’s en vuilcontainers plaatst geeft aan dat ze dat ook wel voelen. Maar is dat voldoende? Had het niet anders gekund?

Een alternatief systeem is loting. Dan heb je dat circus niet, maar is dat veel eerlijker? Heb je niet meer ‘recht’ op een kavel als je bereid bent daar 6 weken voor in de rij te gaan staan? Kun je het zien als een voorselectie op verlangen? Bijna alle kampeerders die ik sprak vinden het ook wel een avontuur: a ‘once-in-a-lifetime’ experience, ze zien het als een kans om veel waarde te creëren je leert ook alvast je toekomstige buren kennen.

Semi-alternatieve manier was om de locatie korter van tevoren bekend te maken. Maar had dat de situatie niet juist kunnen oververhitten? Waren mensen dan met 150km per uur door de stad daar heen gescheurd met alle risico’s van dien. Ik weet het niet. Ik blijf dus hinken.

Feit is dat je er nog steeds zelf voor kiest om in die rij te gaan staan. Je kunt het ook niet doen, en ‘genoegen’  nemen met een bouwkavel in een gebied dat nu (nog) niet zo populair is.  Het zou me verbazen als daar nu een (lange) rij voor komt. De nieuw rafelranden: Nieuw-West, of  dieper in Noord. Daar zijn de kavelprijzen lager, en is er wellicht nog meer doen om zelf je buurt te maken. Maar daar moet je wel zin in hebben. Sommige mensen kamperen liever een paar weken.

IMG_6410

Comments are closed.