Zelfbouw of zooitje?

De Bosrankstraat in Amsterdam

de meisjes hut

de meisjes hut

Wat doen die hutten in de straat? Is dit nu eigenlijk ook zelfbouw, dat kun je soms het beste vragen aan kinderen, die vertellen gewoon wat het voor hen betekent zonder nadenken, gewoon simpel en eerlijk; “ wij (de meisjes) bouwen een hut en maken daarin ook een kamer, waar we kunnen zitten, die gezellig is, boven kijken we ver weg, dan zien we de jongens hut (kunnen we ze in de gaten houden) en wij hebben een glijbaan om snel beneden te zijn”

Een hut (ook: keet, kot of stulp(je)) is een primitieve of kleine woning, gebouwd van eenvoudige middelen.

Dus ja, dit is geen zooitje maar zelfbouw!

Ik ben eens gaan denken over wat is nu “ zelfbouw” en realiseerde me ineens dat het zoveel kanten op kan gaan, voor ieder is het iets anders maar wat is de basis, wat is de essentie waar het omgaat, hoe breng je het terug naar de meest eenvoudige uitleg? Dat is wat de kinderen ook doen. Ze hebben nog geen vaste vormen, geen hokjes waar alles in moet passen, dat is dus wat de zelfbouwer ook niet wil, die wil vrijheid en geen betutteling. Kijk je naar kinderen dan zie je dat ze het zelfde doen, het samenstellen van de hut vanuit hun eigen ideeën. Is het iets creëren, iets oprichten, iets bedenken, iets starten, iets zien dat bij je eigen idee past? Daarom is de hut van de jongens ook echt anders als die van de meisjes, ieder met zijn eigen idee, en ook met de voorhanden zijnde materialen.

Praat je met zelfbouwers kom je er achter dat ze allemaal verschillende zaken belangrijk vinden. Maar dat ze een stap hebben genomen om aan iets te beginnen wat niet standaard was (in Amsterdam), aangetrokken door de geboden vrijheid om op hun kavel iets te beginnen wat je zelf wil. Daar gaat het om. Hoe het vervolgens wordt uitgewerkt, gebouwd of dergelijke is voor ieder weer anders. De een doet alles zelf, van ontwerp tot en met de complete bouw, de ander heeft een duidelijk idee maar heeft een architect nodig en laat de ruwbouw zetten, of doet de afbouw zelf, zoveel mensen zoveel smaken. Wat duidelijk is, is dat we allemaal iets zijn gaan starten om je eigen ding te doen. In meer of mindere maten dus wars van “ zo hoort het”.

Dat is wat de kinderen in onze straat dus ook doen, het zijn “ zelfbouwers”.

De kinderen worden meestal niet gevraagd of ze het leuk vinden dat ze in de zelfbouw woningen gaan wonen, ze worden meegenomen in het avontuur dat de ouders zijn aangegaan. Maar wat betekent het voor hen en voor de omgeving. Is het nu een rommeltje of is het een zelfbouw project? Dat kun je, je inderdaad afvragen als je door de originele zelfbouwstraat rijd in Amsterdam-Noord, want wat zijn dat een leuke hutten. Praat je met de kinderen, dan merk je dat ze lekker bezig zijn, hun idee en energie kwijt kunnen, en wat is nou fijner als gewoon lekker zelf een hut bouwen?

Ja, dat is nou zelfbouw in meest pure vorm, wellicht is dit de kweekvijver voor de zelfbouwers van de toekomst?

Wie weet wordt vervolgd…

Comments are closed.